SevgiForum.NET  





Go Back   SevgiForum.NET > EDEBİYAT > Şair ve Yazarlarımız

Yeni Konu aç  Cevapla
 
Seçenekler
  #1  
Alt 2 Hafta önce
Ayaz - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
Üyelik tarihi: 12.08.2013
Üye No: 1258
Mesajlar: 10.360
Aldığı Beğeni : 1294
Karizma Puanı: 1258
Ayaz isimli Üye şimdilik offline konumundadır
Ayaz

Standart Irsi Kırlangıç / Gökhan Özcan
 




Kolay mı hayatı bir noktada düğümlemek?

Duvar gözlerini daha ne kadar saklaybilir?

Bir sonu var bunun; herşeyin bir sonu var.

duvara asılan resim gün gelir indirilir.

Yerinde tozdan bir çerçeve kalsa ne olur, kalmasa ne olur?

İstersen çıkmam dışarıya bugün; bana öyle geliyor ki,

Bu odanın dışına çıksam ve kapasam ardımdan kapıyı,

uçurumun kıyısında tutunduğum küçük çalı

artık seni taşımayacak.

Ben gitmek zorundayım biliyorsun, sen kalmak.

Böyle mi olmalıydı?

Senin hazırlığın daha bir benziyordu güz vakti uçurtmalara.

Söyle bakışlarını da vererek ellerime:

Gitmeyebilsek, kalabilecek miyiz?

...........

Ne bu tellerimi kamçılayan kırağı,

sesimin yetimliği neden?

..........

Eskiciye verilecek şeyler gibi tortulanıyor zaman,

yığılıp duruyor, kimseye anlatamıyor eskidiğini.

.........

Hiç gülmedi artık ondan sonra,

duvarlara baktı durdu.

Söyledikleri ağzına yapışıyor kalıyordu ve gücü yoktu,

gücü yoktu onları uçurmaya.

Ağlıyordu.

Ya sigara dediler, ya kahve, ikisinden biri. Sigara dedi.

Çocuk okula gidiyor, ağlıyor arkasından;

söylediğini anlamıyoruz, kızıyor.

Kaçıyorlar diyor sanki, kaçıyorlar.

Ne kaçıyor diyoruz;

gözyaşlarıyla bir kırlangıç çiziyor göğsümüze.

Eski ahşap konaklar gibi direnmeden yıkılıyoruz bir bir.

.........

Kalakalmak nedir biliyorum.

Suyun üstüne bir saman çöpünde yaşayacaksın

bundan böyle.

Elinde kalan, suyun enginliği kadar,

senin bitmeyen sabrın.

Savaşacaksın.

Bu bakışlar toplamıyla, duvarla

ve odayla, konumunu yitirmiş bu solgun eşyalarla,

harcına elinin emeği, alnının teri düşmüş bu evle

ve insanlarla

onu günde yüzlerce defa yüzüne fırlatanlarla...

Sakın sezdirme kimseye gideceğin yeri bilmediğini.

Bak hepimiz buradayız

ve seviyoruz seni, ne olursa olsun.

..........

Eriğin dallarına çiçekler indiğinde

beni de anlaşılmaz bir tedirginlik sarar.

Dolu düşecek diye korkarım,

yakacak bir beddua gibi.

Korkarım ya.

Ama senin korkularını gitmeye yoramam.

Eller bir yerlere dayanamadığı için sallanır

boşlukta.

Bir emanetçisi olmadan

öylece

rüzgara karşı bırakılıverilen

uğurlayıcılar...

İşte asıl korkun senin

böyle birşeydi.

...........

Davetsiz bir bahar yağmuru dağıttı fakat

İçimdeki düğün derneği

Bu benim yaşanmamış yazlarımın ilki olacak.

Bir kasırga üfürecek bir muzrip.

Şöyle ki:

İnsanı leylekler getiriyor da

niçin götürmesin kırlangıçlar?

............

Elleri ağlamanın elleriydi,

gözleri saklamanın:

Yaşı küçük ihtiyarlar geçti, gördünüz.

Saçağın titreyen yürekleriydi:

Şakağıma beyazlayan kırlangıçlar göçtü,

gördünüz.


Gökhan Özcan











Alıntı ile Cevapla
Cevapla

Etiketler
gökhan, irsi, kırlangıç, özcan


Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
 
Seçenekler

Yetkileriniz
Konu Acma Yetkiniz Yok
Cevap Yazma Yetkiniz Yok
Eklenti Yükleme Yetkiniz Yok
Mesajınızı Değiştirme Yetkiniz Yok

BB code is Açık
Smileler Açık
[IMG] Kodları Açık
HTML-Kodu Kapalı




Tüm Zamanlar GMT +3 Olarak Ayarlanmış. Şuanki Zaman: 21:28.


Powered by vBulletin® Version 3.8.9
Copyright ©2000 - 2018, Jelsoft Enterprises Ltd.